Deep Purple

Deep Purple (z ang. ciemna purpura) - brytyjska grupa rockowa. Jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zespołów grających hard rock. Grupa powstała w Hertfordshire w 1968 początkowo pod nazwą Roundabout w następującym składzie: Ritchie Blackmore, Jon Lord, Nick Simper, Ian Paice oraz Rod Evans.

Pierwszy koncert grupy pod nazwą Deep Purple odbył się 20 kwietnia 1968 roku w duńskiej miejscowości Tastrup. Początkowo zespół grał typowy rock głównego nurtu, inspirowany dokonaniami Vanilla Fudge. Pierwsze dwa albumy, choć nieźle sprzedające się w USA, pozostały niezauważone w Wielkiej Brytanii. W 1970 zespół spróbował swych sił w repertuarze progresywnym, nagrywając koncert na orkiestrę i grupę rockową. To niewątpliwie interesujące dzieło przysporzyło mu legiony fanów, lecz było zaledwie epizodem w muzycznym rozwoju.

Prawdziwa sława grupy rozpoczyna się w roku 1970, kiedy to krystalizuje się skład i ostatecznie wykształca brzmienie. Niektórzy krytycy twierdzą, że cały ruch heavymetalowy wywodzi się od płyty Deep Purple in Rock wydanej w tym roku. Było ona oparta na rozbudowanych solówkach gitarowych i organowych, złożonych z melodyjnych riffów oraz częstych imitacjach, charakterystycznym śpiewie i solidnie grającej sekcji rytmicznej. Deep Purple znalazło złoty środek pomiędzy prostym brzmieniem ówczesnego hard rocka, a nieco pretensjonalnym rockiem progresywnym. Z lat 1970 - 1973 pochodzą najlepsze nagrania grupy i większość jej przebojów. W roku 1972 zespół wydał album Machine Head, który uznawany jest za największe dokonanie grupy. To właśnie z tego albumu pochodzi najbardziej rozpoznawany utwór zespołu - Smoke on the Water. Zespół rozpadał się w 1973 roku lecz w 1984 został reaktywowany i zostały nagrane dwie płyty - Perfect Strangers i The House of Blue Light.w 1993 roku została nagrana płyta The Battle Rages On (Bitwa nadal wrze),którego tytuł znakomicie oddawał atmosferę panującą między gitarzystą, a wokalistą zespołu, która panowała juz od pierwszego odejścia Iana Gillana z zespołu. po tej właśnie płycie odchodzi lider Ritchie Blackmore. Wielu świetnych gitarzystów grało razem z tym legendarnym zespołem, lecz w 1994 roku Steve Morse zostaje oficjalnie gitarzystą ,,puprurowych" w 2002 roku odchodzi wyśmienity organista Jon Lord, zastąpił go jednak Don Airey.

Richard Hugh Blackmore (urodzony 14 kwietnia 1945 roku w Weston-super-Mare) - gitarzysta brytyjski, współtwórca zespołów Deep Purple, Rainbow oraz Blackmore's Night.

W wieku dwóch lat przeniósł się wraz z rodzicami do Heston. Swoją pierwszą gitarę dostał od ojca w wieku jedenastu lat, wtedy też zaczął pobierać lekcje gry na gitarze klasycznej, co miało duży wpływ na jego muzyczne ukształtowanie oraz na przyszły styl gry. Wiele jego rockowych utworów nawiązuje swym klimatem do klasyki.

Muzyka poważna szybko znudziła młodego wówczas gitarzystę. Ritchie chciał grać szybciej i głośniej. Pod koniec lat 50. nawiązał on kontakt z mieszkającym niedaleko Jimem Sullivanem, który był muzykiem sesyjnym. Przez kolejne dwa lata Sullivan kształcił Blackmore’a, oraz wprowadził go w światek muzyczny. Blackmore rozpoczął w krótkim czasie współpracę z wieloma zespołami. Już we wczesnych latach 60. pierwszym zespołem, w którym grał i z którym występował Ritchie, był 2 I’s Coffee Bar Skiffle Group. Następne grupy muzyk zmieniał bardzo szybko. Należy w tym miejscu wymienić nazwy takie jak: The Delfonics, The Dominators, The Satelites, Mike Dee & The Jaywalkers, The Condors. W tamtym okresie Ritchie pracował także na lotnisku Heathrow, w charakterze radiomechanika.

W 1962 roku Ritchie został po przesłuchaniu przyjęty do zespołu bardzo ekscentrycznej i ciekawej postaci w świecie artystycznym. Chodzi o zespół The Savages, którego szefem był Screaming Lord Sutch. Występy z tą grupą (jak twierdzi sam Blackmore) ukształtowały jego sceniczny wizerunek i sposób zachowania. Młody muzyk był w tamtych czasach bardzo nieśmiały, a praca z Sutchem szybko ten stan rzeczy zmieniła. Nie od dziś wiadomo, że Blackmore słynie ze swych szaleństw scenicznych, połączonych z demolkami sprzętu.

Jon Lord (ur. 9 czerwca 1941 w Leicester), członek zespołu Deep Purple (1968-2002), Paice Ashton Lord (1976-1977) i Whitesnake (1978-1984). W latach 1964-1967 grał także w grupie The Artwoods, która w 1966, jako jedna z niewielu zagranicznych gwiazd muzyki wystąpiła w Polsce (Płock 06.07.2008r.). Z The Artwoods Lord nagrał płytę Art Gallery z 1966 roku. Lord po rozpadzie Deep Purple, wraz z perkusistą Ianem Paicem założył zespół PAL (Paice, Ashton, Lord) który okazał się efemerydą. Lord jest jednym z najwybitniejszych współczesnych klawiszowców, wirtuoz organów Hammonda. Pierwszy muzyk rockowy, który dokonał udanego mariażu muzyki poważnej i popularnej na płycie Concerto for Group and Orchestra z 1969 roku. Jon Lord występował gościnnie na płytach wielu znanych wykonawców, m.in. The Kinks, Ashton, Gardner & Dyke, Nazareth, George Harrison, David Gilmour, Cozy Powell i Alvin Lee.

W lutym 2002 r. Jon Lord ogłosił, że rozstaje się z zespołem Deep Purple. W tym samym miesiącu odbywała się pożegnalna trasa Lorda z zespołem po Wielkiej Brytanii. Z powodu choroby część koncertów została odwołana, a następnie przeniesiona na wrzesień tego roku. Ponieważ w składzie grupy znajdował się już wtedy Don Airey, Lord występował tylko w drugiej części koncertu.

Nick Simper (urodzony 3 listopada 1945 w Norwood Green) - brytyjski gitarzysta basowy i kompozytor, najlepiej znany jako współtwórca i członek pierwszego składu zespołu Deep Purple, z którym związany był w l. 1968-69.

Zanim Simper dołączył do Deep Purple w lutym 1968 r. grał w zespołach The Renegades (1960-61), The Delta Five (1961-63), Some Other Guys (1963-64), Buddy Britten & The Regents przemianowany na Simon Raven Cult (1964-66), Johnny Kidd & The New Pirates przemianowany na Pirates (1966-67) i The Flowerpot Men (1967-68).

Po rozstaniu z Deep Purple, w lipcu 1969 r., Simper zasilił skład zespołu towarzyszącego czarnoskórej wokalistce Marshy Hunt. Kiedy ta zrezygnowała z dalszej kariery muzycznej, w czerwcu 1970 r. zespół przemianował się na Warhorse. Pod tą nazwą grupa wydała dwa albumy, stylistycznie zbliżone do trzech pierwszych płyt Deep Purple. Grupa zawiesiła działalność w połowie sesji do trzeciej płyty w lipcu 1974 r. (w 2003 r. zespół reaktywował się na pojedynczy koncert; planowane są kolejne koncerty).

W 1975 r. Nick Simper założył z gitarzystą Pete'em Parksem zespół Dynamite, który zakończył działalność po wydaniu zaledwie jednego singla.

W 1978 r. obaj muzycy, Simper i Parks, znaleźli się w składzie koncertowego zespołu Flying Fox, z którym występowali regularnie w różnych składach na scenach londyńskich klubów do 1985 r. Jednocześnie, w l. 1978-81, Simper i Parks prowadzili zespół Fandango, z którym nagrali dwie płyty.

Ian Anderson Paice (ur. 29 czerwca 1948 w Nottingham), brytyjski perkusista, znany przede wszystkim jako jedyny członek zespołu Deep Purple, który grał we wszystkich wcieleniach grupy (1968-76, 1984-). Zainspirowany grą perkusistów jazzowych, takich jak Gene Krupa i Buddy Rich. Występował gościnnie na płytach wielu artystów, m.in. Paula McCartneya, George'a Harrisona i Jima Capaldiego. Koncertował także wielokrotnie z Pete'em Yorkiem.

Paice zaczynał jako perkusista amatorskiego zespołu prowadzonego przez ojca, po czym związał się z zespołem Georgie & the Rave-Ons, który pod zmienioną nazwą na The Shindigs wydał w 1965 r. dwa single. W 1966 r. Paice dołączył do grupy MI5, w której śpiewał Rod Evans, pierwszy wokalista Deep Purple. W tym samym roku grupa zmieniła nazwę na The Maze. Pod tym szyldem wydała kilka singli i odbyła trasy koncertowe po europejskich klubach.

W l. 1976-77 współtworzył grupę Paice Ashton Lord, następnie, w l. 1979-82 grał w grupie Whitesnake, a następnie zasilał skład zespołu Gary'ego Moore'a (styczeń 1982 - kwiecień 1984).

W 1992 r. Ian Paice wziął udział w charytatywnym koncercie na rzecz Leukaemia Research w Oksfordzie. Wystąpił wówczas z członkami zespołu Bad Company i Procol Harum. Wśród wykonywanych utworów znalazł się m.in. przebój "A Whiter Shade of Pale". Organizatorem koncertu była Sarah Lord, córka Jona Lorda.

Rod Evans (ur. 19 stycznia 1947 w Slough), brytyjski kompozytor i wokalista, znany przede wszystkim ze współpracy z zespołem Deep Purple, w l. 1968-69, z którym nagrał dwa pierwsze przeboje grupy: "Hush" i "Kentucky Woman".

Przed przystąpieniem do Deep Purple w marcu 1968 r. Evans śpiewał w grupach The Horizons (do 1966 r.) oraz The Maze (do 1968 r., początkowo pod nazwią MI5), gdzie występował także Ian Paice, późniejszy perkusista Deep Purple. Z MI5 i The Maze Evans dokonał pierwszych nagrań.

Po odejściu z Deep Purple Rod Evans usunął się na dwa lata w cień. W 1971 r. wydał promocyjny singel solowy, a rok później stanął na czele formacji Captain Beyond, z którą nagrał dwie płyty. W składzie zespołu znaleźli się byli członkowie grupy Iron Butterfly - basista Lee Dorman i gitarzysta Larry Reinhardt oraz perkusista Bobby Caldwell, znany ze współpracy z Johnnym Winterem.

Po opuszczeniu Captain Beyond w połowie lat 70., Evans zniknął na kilka lat. W 1980 r. powołał do życia nielegalne wcielenie Deep Purple. Po przegranej sprawie sądowej wycofał się całkowicie z działalności muzycznej.